آسایش دو گیتی

میز و کرسی آسودگی و عزت ولذت بر چهار پایه استوار است.

دوپایه اش را مولانا دیده و دوتا دیگه را حافظ کشف کرده است.

 مولانا : " مرنج ومرنجان "

تو چه دانی که ما چه مرغانیم

زیر لب هر نفس چه میخوانیم

 تا در این صورتیم از کس ما

هم نرنجیم و هم نرنجانیم

حافظ : " بنوش و بنوشان "

ای نور چشم من سخنی هست گوش کن

چون ساغرت پر است بنوشان و نوش کن

بزرگ مردپارسایان امیر مومنان  فرمود:

بگذار و بگذر...

و حضرت دوست ؛ یزدان حکیم  و مهربان فرمود:

خذ العفو

وامر بالعرف

واعرض عن الجاهلین. ( اعراف199)

انسان گمشده ای بنام آسودگی دارد وهمواره در پی آسایش شتاب برمی دارد.

جناب حافظ آسایش دو گیتی را مروت و مدارا می داند؛

"آسایش دوگیتی تفسیر این حرف است

با دوستان مروت با دشمنان مدارا...."

حمیدرضا ابراهیم زاده

14تیر1398

تمامی حقوق مربوط به این اثر درانحصار مولف محفوظ می باشد