دین ودینداری و توسعه
باورهای دینی مانند لباس شرافت بر پیکر انسان هستند
لباس باید خاصیت پوشانندگی و مراقبت از سرما و گرما و آبرومندی را در خود داشته باشد.
بدون آن می شود زندگی کرد و زنده ماند
اما بی برنامه وبی آبرو و بی اعتبار وبی بنیاد شد!
در واقع دین مجموعه ای از باورهایی است که باعث می شود انسان روشی برای زیستن درست و زندگی کردن داشته باشد.
انسان دیندار شرافتمندانه زندگی می کند.
ادیانی که سر چشمه خداوندی دارند برای انسان در هر موضوعی از پندارهای فردی و رفتارهای جتماعی برنامه های زندگی و یا قوانین ودستورالعمل راهبردی دارند.
در همه ادیان به اهمیت امانتداری و راستگویی و مسئولیت پذیری و گذشت و شکیبایی و انصاف و نوع دوستی و.... تاکیدشده و دوری و بیزاری از خطاهایی مانند؛ دروغ و خیانت و بی رحمی و دزدی و زنا و ربا و ریاکاری و تهمت و قتل و بی حیایی و... گوشزد شده است.
در هیچ دینی خیانت و دروغ و دزدی کار خوبی نبوده وبلکه رفتاری بسیار ناپسند است.
انسان برای تعاملات اجتماعی باید کار کرد های اجتماعی را بلد باشد ویا آموزش ببیند و قاعده مند و قانون پذیر و قانونگرا باشد.
تقریبا هر قانونی که دنیا برای بهبود کیفیت رفاه و امنیت فردی و اجتماعی تصویب می شود بنیه دینی دارد . زیرا باید بتواند باهمه باورهای فردی ملت ها همخوانی داشته باشد.
همه‌پیامبران آموزگاران جوامع بودند و راهنمای مردم در مهارت زندگی بوده و برای بهبود تعاملات اجتماعی تلاش کرده اند.
در واقع دینداری مردم باعث توسعه فردی واجتماعی می گردد.
هرچه انسان ایمان و باور بهتر وبیشتر و محکم تری برای زندگی درست داشته باشد مومن تر است و قانون گرا تر بوده امنیت بیشتری دارد و مردم از دست و دل و زبانش در امان خواهند بود.
ویژگی مومن همین قانون گرایی های اوست.که اورا فردی امین به جامعه معرفی می کند.
مال و جان و آبرو ناموس مردم از او در امان باشند و تاب آوری های بالاتری نسبت به پیشآمدها و رخداداهای نیک وبد زندگی شخصی خود داشته باشد و توانمندی های را در این مسیر برای خود ساخته باشد که بنیه این توانایی ها همان تاب آوری های اوست.
کسی که در هیچ شرایطی خیانت نمی کند و دروغ نمی گوید و دزدی و بی حیایی نمی کند، توانمند است! وقناعت و شکیبایی در برابر همه ناگواری های پیش رو دارد.
برای برون رفت از پدیده ها با برنامه های دینی زندگی می کند.
شرافت و انصاف خود در هیچ حالتی نمی بازد.
به باور من "نجیب" است یعنی خود مراقبتی بسیار فعال و بالایی دارد.!
توانایی درد و تحلیل دارد.
بی تفاوت به مسایل اجتماعی نیست و باانصاف به مسئولیت های انسانی و دینی خود عمل می کند
التزام عملی نسبت به باورهایش دارد و قانون فردی واجتماعی را فقط حفظ نمی کند بلکه به همه دانسته هایش عمل می کند و ملتزم به آن است.
از این رو ادیان به چنین افرادی دیندار و مذهبی می گوید دینداران واقعی و یا مذهبی ها واقعا "طلایی " رفتار می کنند.
"مذهب "از ذهب و طلا می آید و در واقع مذهب طلای درون هر کسی است.
انسان بی دین و بی مذهب ؛ امنیت و اندوخته و سوادی و اعتباری ندارد که بشود به آن تکیه کرد!.
مذهبی ها با باورهای درونی خود زندگی می کنند نه باد!.
بی گمان حزب بادی ها هیچ اعتباری ندارند. زیرا بنیه واساس و شاکله ای برای تاب آوری و توانمندی های خود ندارند.
انسان با هردینی که دارد به رستگاری می رسد.
و هردینی که کامل تر باشد به رستگاری و امنیت نزدیک تر خواهد بود.
به باور من دین در توسعه پذیری و توسعه یابی جامعه نقش بسیار کلیدی و موثری دارد زیرا دین با تربیت و آموزش جامعه، رابطه مستقیم و کامل و بالغی در تولید و نشر آموزه هاوباورهای راستین دارد!.
جامعه ی بی ادب و بی تربیت! یاجامعه آموزش ناپذیر و آداب ستیز روی پیشرفت را نخواهد دید و همیشه در مسیر باد و تند باد معلق و سرگردان است.
از سویی دیگر هر اندازه که دین بازی و سو استفاده ابزاری از دین در فرد و جامعه بیشتر باشد ناترازی و نا امنی و تناقص در فرد و جامعه بیشتر دیده می شود
باید ها و نبایدهای قانون دین برای اجرای دقیق آن است نه خواندن وحفظ کردن و عمل نکردن.!
هیچ کاتالوگی برای حفظ کردن و ثواب بردن نوشته نمی شود! بلکه همه کاتالوگ ها برای آموزش دیدن و مهارت آموزی است.
حال اگر کسی این کاتالوگ را از بر باشد چه امتیازاتی دارد؟
تردیدی نیست که محفوظاتش به او کمک می کند تا بتواند به درستی و دقت و درایت رفتار کند و از کاربری دانسته هایش بهره کامل ببرد.
انسان برای توسعه فردی راهی جز برنامه محوری و التزام به آن ندارد.
و دین تنهاترین و موثق ترین دستاویزی است که می تواند همه خردها را متفق و تجمیع و موافق نماید تا بتواند در سایه سار این امنیت پایدار مسیر رشد و رستگاری را بپیماید.

والی الله المصیر
حمیدرضا ابراهیم زاده
هشتم بهمن ۱۳۸۴
ویرایش ۱۰ دی ۱۴۰۴

تمامی حقوق مربوط به این اثر در انحصار مولف محفوظ می باشد